Soma Şubesi

[sarı_zeybek1987]

UĞUR MUMCU 1942 - . . .



SESLENİŞ

Dağ gibi karayağız birer delikanlıydık. Babamız, sırtında yük taşıyarak getirirdi aşımızı, ekmeğimizi.

Arabalar şırıl şırıl ışıklarıyla caddelerden geçerken bizler bir mum ışığında bitirirdik kitaplarımızı. Kendimiz gibi yaşayan binlerce yoksulun yüreğini yüreğimizde yaşayarak katıldık o büyük kavgaya. Ecelsiz öldürüldük. Dövüldük, vurulduk, asıldık.

Vurulduk ey halkım, unutma bizi...

Yoksulluğun bükemediği bileklerimize çelik kelepçeler takıldı. İşkence hücrelerinde sabahladık kaç kez. İsteseydik, diplomalarımızı, mor binlikler getiren birer senet gibi kullanırdık. Mimardık, mühendistik, doktorduk, avukattık. Yazlık kışlık katlarımız, arabalarımız olurdu. Yüreğimiz işçiyle birlikte attı. Yaşamımızın en güzel yıllarını birer taze çiçek gibi verdik topluma. Bizleri yok etmek istediler hep. Öldürüldük ey halkım, unutma bizi...

Fidan gibi genç kızlardık. Hayat, şakırdayan bir şelale gibi akardı göz bebeklerimizden. Yirmi yaşında, yirmi bir yaşında, yirmi iki yaşında, işkencecilerin acımasız ellerine terk edildik. Direndik küçücük yüreğimizle, direndik genç kızlık gururumuzla. Tükürülesi suratlarına karşı bahar çiçekleri gibi, taptaze inançlarımızı fırlattık boş birer eldiven gibi. Utanmadılar insanlıklarından, utanmadılar erkekliklerinden. Hücrelere atıldık ey halkım, unutma bizi...

Ölümcül hastaydık. Bağırsaklarımız düğümlenmişti. Hipokrat yemini etmiş doktor kimlikli işkencecilerin elinde öldürüldük acınmaksızın. Gelinliklerimizin ütüsü bozulmamıştı daha. Cezaevlerine kilitlenmiş kocalarımızın taptaze duygularına, birer mezar taşı gibi savrulduk. Vicdan sustu. İnsanlık sustu.

Göz göre göre öldürüldük ey halkım, unutma bizi...

Kanserdik. Ölüm, her gün bir sinsi yılan gibi dolaşıyordu derilerimizde. Uydurma davalarla kapattılar hücrelere. Hastaydık. Yurtdışına gitseydik kurtulurduk belki. Bir buçuk yaşında kızlarımızı öksüz bırakmazdık. Önce, kolumuzu omuz başından keserek, yurtseverlik borcumuzun diyeti olarak fırlattık attık önlerine. Sonra da, otuz iki yaşında bırakıp gittik bu dünyayı, ecelsiz.

Öldürüldük ey halkım, unutma bizi...

Giresun’daki yoksul köylüler, sizin için öldük. Ege’deki tütün işçileri, sizin için öldük. Doğu’daki topraksız köylüler, sizin için öldük. İstanbul’daki, Ankara’daki işçiler, sizin için öldük. Adana’da, paramparça elleriyle ak pamuk toplayan işçiler, sizin için öldük.

Vurulduk, asıldık, öldürüldük ey halkım, unutama bizi...

Bağımsızlık Mustafa Kemal’den armağandı bize. Emperyalizmin ahtapot kollarına teslim edilen ülkemizin bağımsızlığı için kan döktük sokaklara. Mezar taşlarımıza basa basa, devleti yönetenler, gizli emirlerle başlarımızı ezmek, kanlarımızı emmek istediler. Amerikan üsleri kaldırılsın dedik, sokak ortasında sorgusuz sualsiz vurdular. Yirmi iki yaşlarındaydık öldürüldüğümüzde ey halkım, unutma bizi...

Yabancı petrol şirketlerine karşı devletimizi savunduk; komünist dediler. Ülkemiz bağımsız değil dedik; kelepçeyle geldiler üstümüze. Kurtuluş Savaşı’nda emperyalizme karşı dalgalandırdığımız bayrağımızı daha dik tutabilmekti bütün çabamız. Bir kez dinlemediler bizi. Bir kez anlamak istemediler. Vurulduk ey halkım, unutma bizi... Henüz çocukluğumuzu bile yaşamamıştık. Bir kadın eline değmemişti ellerimiz. Bir sevgiliden mektup bile almamıştık daha. Bir gece sabaha karşı, prangalar vurulmuş ellerimiz ve ayaklarımızla çıkarıldık idam sehpalarına. Herkes tanıktır ki korkmadık. İçimiz titremedi hiç. Mezar toprağı gibi taptaze, mezar taşı gibi dimdik boynumuzu uzattık yağlı kementlere.

Asıldık ey halkım, unutma bizi...

Bizi öldürenler, bizi asanlar, bizi sokak ortasında vuranlar, ağabeyimiz, babamız yaşlarındaydılar. Ya bu düzenin kirli çarklarına ortak olmuşlardı ya da susmuşlardı bütün olup bitenlere. Öfkelerini bir gün bile, karşısındakilere bağırmamış insanların önünde, öldürüldük. Hukuk adına, özgürlük adına, demokrasi adına, Batı uygarlığı adına, bizleri, bir şafak vakti ipe çektiler.

Korkmadan öldük ey halkım, unutma bizi...

Bir gün mezarlarımızda güller açacak ey halkım, unutma bizi... Bir gün sesimiz hepimizin kulaklarında yankılanacak ey halkım, unutma bizi...

Özgürlüğe adanmış bir top çiçek gibiyiz şimdi, hep birlikteyiz ey halkım unutma bizi, unutma bizi, unutma bizi...

Uğur Mumcu...








Uluslararası emperyalizmin kendine tehlike olarak gördüğü ve araştırmaları hiçbir zaman yalanlanamamış kendisini ülkesine ve halkına adamış yılmaz , bir düşün adamı...

Onu bu şekilde anmak kolay ...Ama hiç kendimize soruyormuyuz...bu insanın hiçmi başka işi yoktu ..su an medyadaki köşe yazarları gibi onun bunun özel hayatını yazamazmıydı ....savunduğu düşünceler nelerdi?ve neden bu düşünceleri savunuyordu?
ve neden öldürüldü????
belki hepimiz bu soruya doğruları söyledi , davasında haklıydı diyebiliriz...peki neden hala katilleri bulunamadı?neden doğrular hala kazanamıyor?işte kilit soru belkide bu ...
Şu anda ülkemizdeki insan toplulukları ( çünkü örgütlenememiş bir insan topluluğu sürüden öteye geçemez )haklının ve gerçeklerin yanındamı ; yoksa güçlünün yani paralının yanındamı ?
veya öyleyse neden ?
çünkü emperyalizm insanları ekonomik yönden çökertiyor ki insanlar kendilerinden başka hiçbir şeyi düşünmesinler ve kazanıyorlar da emperyalistler..peki bunu nasıl yapıyorlar??
üreticiden bin alıp bir verdikleri halde biride bağıra bağıra reklamla sanki kendi ceplerinden veriyorlarmış havasında insanları haklının değil güçlünün yanında olmasını sağlayarak yapıyorlar ..
ama artık birileri çıkıp bunlara dur demeli ....bu yapılanlar halka teşhir edilmeli ve herkes o birilerinin içinde kendini hissetmeli ...


işte bütün bunları yaptığı için yürekli gazeteci UĞUR MUMCU VE DİĞER TÜM ŞEHİTLERİMİZİ SAYGIYLA ANIYORUZ.......
_________________
SON SÖZÜMÜZ SÖYLENMEDİ
KAVGA YENİ BAŞLAYACAK
BİR DEVRİMCİ ÖLSE BİLE
MİLYONLAR VAR YAŞAYACAK!....

[BeyzadE]

Saygıyla anıyoruz...Benim merak ettiğim ADD yönetim olarak web sayfasına pek ilgi göstermiyo sanırım..ne siteyi tanıtmaya çalışan var ne de gelip 2 satır yazı yazan..Biraz umursamazlık söz konusu sanırım..Bilindiği gibi bütün gençlik internet üzerinde geziniyo...

[sarı_zeybek1987]

doğru söylüyosunda ben onu umursamazlık değilde birazda jenerasyon farkına yoruyorum..çünkü internet , bilmeyenler için gerçekten çok karışık bir ortam .yoksa sitenin admini olsun diğer yöneticiler olsun bu konuda dikkatliler ve aslında çalışıyorlar....artık biraz da görev bizlere düşüyor.
_________________
SON SÖZÜMÜZ SÖYLENMEDİ
KAVGA YENİ BAŞLAYACAK
BİR DEVRİMCİ ÖLSE BİLE
MİLYONLAR VAR YAŞAYACAK!....

[Admin]

[BeyzadE]

Demek istediğim şu mevcut ADD yönetimindeki kişiler bile bu siteye gereken önemi göstermiyolar..Serzenişim bundan..

[Admin]